Kara kış geldi çattı, zor geçecek ama bahara çok güzel gireceğiz!

 

“kalbi kalbimize benzeyen dostlar bir çarmıh gibi bırakıyorken kendini dünyaya hayatın ateş renkli kelebekleri bir bir tutuluyorken korkunç koleksiyonlar için ah herkes mi susuyor”

her gün, twitter ve facebook’ta birileri ‘oturduğu yerden’ katliamlara ses vermediğimiz için bizi azarlıyor.

her gün, basın açıklamalarıyla bu işin çözülemeyeceğini söyleyip, evimizde kahroluyoruz.

her gün, sayılaşan, istatiğe vurulan ölüm haberlerini gördükten sonra hayatımıza devam ediyor, devam edebilenlere şaşırdığımızı söylüyoruz.

“yırtarak geçiyor kalbimizden hayatı da törpüleyen zaman”

şuramızda birşey var acıya benzer umuda benzer böyle günlerde hayat hem acıya, hem acıya benzer gün ölümle başlatıyor hayatı her şafak taze bir ölünün üstünde doğuyor her sabah ölümü anlatıyor gazeteler”

tırnaklarımızı yiyerek okuduğumuz, ustaca yazılmış, sürükleyici, ödüllü bir distopya kitabı değil bu. bu bizim gerçekliğimiz.

akıl almaz, insanlığa sığmaz dediğimiz tüm katliamlar gerçek.

birilerinin aklı alıyor, birilerinin insanlığına sığıyor.

toparlamayın eşyalarınızı, enseyi karartmayın! hiçbir yere gitmiyoruz! sinmiyoruz!

mahallemizde, sokağımızda, okulumuzda, durağımızda, meydanlarımızda, ayak bastığımız, iyi olmadığımız, katledildiğimiz, katledilen kardeşlerimizi unutmadığımız her yerde soruyoruz:“bu kan kimin?”

bu dizini dövmekten sıkılanların başlattığı bir sivil itaatsizlik eylemidir. görselleri istediğiniz gibi kopyalayabilir, paylaşabilir, her yerde bu eylemi gerçekleştirebilirsiniz. “derken karanfil elden ele” diyor ya şair, öyle.

kara kış geldi çattı, zor geçecek. ama bahara çok güzel gireceğiz!

Bulunduğu kategori : Uncategorized

İlgili Yazılar